Weer pakkend Nieuwjaarsconcert Brassband De Bazuin

Geplaatst op: maandag 7 januari 2019


Wat een leuke traditie is het geworden. Op uitnodiging van Stichting Kerkconcerten Vries kwam dit jaar andermaal Brassband De Bazuin onder leiding van dirigent Sietse Hamersma het Nieuwjaarsconcert verzorgen. De Bazuin uit Oenkerk (boven Leeuwarden) is niet de eerste de beste. Vaak in actie op diverse podia en niet geheel zonder succes: in april 2017 werd de band winnaar van het Vlaams Open, een prestigieus internationaal brassband-concours in Mechelen. De semiprofessionele musici voelen zich thuis in vele muziekstijlen: van klassiek tot musicalwerken en popmuziek.

Andermaal had Sietse een programma uitgezocht dat geschikt was voor onze akoestische kerk: niet al te luid graag. Het is niet de bedoeling de mensen de kerk uit te blazen, dirigent en orkest waren zich daar zeer van bewust. Individueel blazen de orkestleden perfect, maar er moet een balans zijn. Bij de repetities is het dus voor de dirigent om aan te geven: jij moet wat zachter en jij moet wat harder. Het resultaat was er weer naar.
De akoestiek van de kerk werd opgewarmd met Deep Harmony dat achterin het koor begon. De serenade van Bourgeois had een afwisselende maatsoort: 3/8, 5/8 en 7/8ste wisselden elkaar af. The Bells of Peover (een kroeg bij een kerk, net als in Vries, vergeleek Sietse) had een mooi vertellende cornet die Janna van der Land bespeelde.

En ach, om deze opsomming en al mijn aantekeningen wat in te korten: een mooi gebalanceerd programma met vele solisten die ik toch wil noemen: Jelmer Gietema (althoorn), Johanna Shönrock (bugel), Pieter Groothof (euphonium), Roas Kuipers (soprano, de hoogste trompet), Gjalt van der Zee (bastrombone). Allemaal even mooi en de brassband begeleidde mooi zachtjes.
Toegift: natuurlijk de Radetzky mars. Maar met een leuke verrassing aan het begin: op aangeven van dirigent Sietse hoorden we geen hoorngeschal maar: alle orkestleden begonnen te zingen. Nou ja, dan wij ook maar. Over het komende verhaal off stage moet ik zeggen dat ik er niet bij was. Hier en daar en van Sietse wat opgevangen. Plus een beetje vrijheid van de schrijver.
Na afloop vroeg Sietse aan de orkestleden: hoe is het jullie vergaan? Ook lol gehad?
De lezer moet weten dat hoge noten op een trompet moeten worden geblazen met ademondersteuning en gespande lippen. Als je ook nog eens voorafgaand aan het concert moet repeteren kunnen die lippen moe worden op net het verkeerde moment: tijdens het concert.
Een van de twee 12-jarigen zei: Ik kon niet meer die hoge noten blazen. Toen heb ik ze maar een octaaf lager gedaan. De jongen zei met tranen in de ogen dat hij vond dat hij het niet goed had gedaan. Sietse’s reactie was: Maar natuurlijk word je een keer moe. En jij hebt wel heel snel een professionele oplossing bedacht: een octaaf lager blazen. Knap hoor! Het publiek merkt daar niks van!
Sietse heeft zijn bos bloemen aan haar gegeven.

Het was weer mooi bij ons in de dorpskerk.

Het volgende concert van Kerkconcerten Vries in de Bonifatiuskerk is op 10 februari 2019 om 15.00 uur: Trio Oriënt in de serie NNO Kamermuziek. Als extraatje voorafgaand een winterse wandeling door de omgeving van Vries (13.30 uur) en een kom snert toe in het Ontmoetingshuis van de kerk.

Voor meer informatie zie www.kerkconcertenvries.nl.
Tekst: Maarten Dollekamp

Hieronder een sfeerimpressie. Wilt u meer? Klik dan hier!


Meer berichten over: