Handbalmeiden Vijverstee bijna Drents Kampioen

Geplaatst op: maandag 23 mei 2016

Op zaterdag 21 mei kon de Vijverstee zich in Oosterhesselen plaatsen voor de Nederlandse kampioenschappen schoolhandbal. Helaas lukte dat niet, want ze werden tweede omdat Zwartemeer net een beter doelsaldo had. De onderlinge wedstrijd werd nog duidelijk gewonnen door Vries, maar beide teams hadden evenveel punten door gewonnen en gelijk gespeelde wedstrijden.
De Vijverstee verloor nota bene van Gieten, terwijl de vorige keer in Gieten nog alle wedstrijden met ruime cijfers gewonnen werden. Het zelfvertrouwen kreeg een deuk doordat het halve sterrenteam niet mee kon doen door andere sporten en blessures. Op het laatste moment werden vervangers geregeld waardoor ze toch met een compleet team konden spelen. Alhoewel de invallers Yoleen Bosma, Vera Atema, Eva Harms en Annika de Groot het uitstekend deden, begonnen ze het toernooi met het idee: “We worden toch nooit eerste”.
Dat gebrek aan zelfvertrouwen speelde parten in de eerste wedstrijden. 3-3 tegen Aalden waarbij de Vriezer handbalsters niet precies genoeg waren in de afronding, 2x paal en een gemiste penalty en niet te vergeten een zeer goede keepster uit Aalden.
Daarna begon het te lopen bij team Vijverstee. De ballen werden goed aangespeeld en gevangen. En in plaats dat de bal bij Vries onderschept werd, konden de meiden de bal bij de tegenstander onderscheppen en op de breakout scoren. Tess Munting, die altijd snel weg is in de breakout, kreeg de bal al op de middenlijn en stuiterde naar de cirkel met twee verdedigers in haar rug. In haar sprongschot krijgt ze een duw in de rug, maar kan toch scoren. Tot ontzetting van Vries wordt het doelpunt niet geteld en een penalty gegeven! Tess houdt het hoofd koel en scoorde gelukkig alsnog. Daarna was er grote hilariteit omdat het scoreboard het punt dubbel geteld had.
Vanaf de eerste wedstrijd was de tactiek afgesproken om vooral de breakout te benutten met Tess en Sannelis Postma. Meike Eleveld zou vanuit het midden in de verdediging de lange bal precies op maat geven, maar pas na twee wedstrijden kwam het eruit. Zo werden eerst Zwartemeer en daarna Rolde verslagen.
Op dat moment zag het perspectief er heel anders uit en de speelsters kregen moraal. Zeker toen Zwartemeer ook een punt liet liggen tegen Aalden. Er moest gewonnen worden in de laatste wedstrijd tegen Emmen. Emmen kwam natuurlijk met een team vol met zeer fanatieke E&O handbalsters. Emmen had alleen de wedstrijd tegen Zwartemeer verloren, dus bij winst zouden zij kampioen zijn. Zo ging het echter niet want in deze wedstrijd stonden de handbalsters van de Vijverstee uit Vries op en lieten prachtig handbal zien. Door de sterke verdediging in het midden met Tess, Meike en Sannelis en daarvoor Annika of Yoleen werden de aanvallers van Emmen naar de hoeken gedwongen. De ballen die daar geschoten werden werden uitsteken gestopt door Dagmar Eelman. De inval-keepster had goede reflexen en kaatste meerdere ballen uit de bovenhoeken. Het belang van een goede keepster wordt vaak zeer onderschat en er is ook veel lef voor nodig om jezelf in de baan van die kanonskogels te gooien. Een goede keepster geeft het team een extra zetje om nog beter hun best te doen.
Vries kwam tegen Emmen al snel voor en de aanvallen werden rustig voorbereid. Eerst ging de bal naar de hoeken Tess Baalmans of Daphne Rona die de op-bouwers Sannelis, Meike en Tess M lanceerde. De drie midden speelsters combineerden de bal prima rond. Ze bewogen alle drie door elkaar tot ze voldoende ruimte kregen voor een schot. Ze vlogen bijna allemaal in de rechterbovenhoek. Geen kans voor de iets te kleine keeper van Emmen. Er werd verder sportief gespeeld door beide teams. De wedstrijd werd door de Vijverstee met 6-3 gewonnen en de overwinning werd gevierd als kampioenen. Juf Pauline had geen stem meer en een knal rood hoofd van de spanning. Maar het was op dat moment nog onduidelijk wie zich de kampioen van Drenthe mocht noemen. Het werd dus Zwartemeer en de Vijverstee uit Vries werd teleurgesteld tweede, zelfs na drie keer narekenen. Achteraf gezien had het heel goed anders kunnen lopen maar dat is achteraf. Uiteindelijk mogen ze heel trots zijn op deze geweldige prestatie.
Niels Postma (coach)


Meer berichten over: