Na een periode van negen jaar neemt Esther Borstlap afscheid als directeur-bestuurder van Woonborg. Gedurende deze tijd heeft zij een cruciale rol gespeeld in het bouwen van een sterke, toekomstbestendige organisatie. Per 1 april 2025 start zij aan een nieuwe uitdaging als bestuurder bij woningcorporatie Domesta in Emmen.

Onder leiding van Esther Borstlap is Woonborg uitgegroeid tot een bloeiende organisatie die zich onderscheidt door haar focus op betaalbaarheid en duurzaamheid. Haar visie en betrokkenheid reikten verder dan de grenzen van Woonborg. Als bestuurslid van Aedes en het Nationaal Programma Groningen heeft zij bijgedragen aan de bredere ontwikkeling van de volkshuisvesting in Nederland.

‘Ik kijk met trots en dankbaarheid terug op mijn tijd bij Woonborg. We hebben als organisatie veel bereikt voor onze huurders: van het realiseren van fijne, duurzame woningen tot het verbeteren van bestaande woningen, waardoor bewoners comfortabeler en energiezuiniger kunnen wonen. Ook ben ik trots op de rol die we hebben gespeeld in het bieden van een thuis aan kwetsbare groepen, zoals statushouders. De stijgende tevredenheid van onze huurders laat zien dat we het verschil hebben kunnen maken. Dit was alleen mogelijk dankzij de betrokkenheid van collega’s en raad van commissarissen, de goede werksfeer en de fijne samenwerking met onze partners. Het was een voorrecht om deel uit te maken van een organisatie met zo’n sterke maatschappelijke focus. Hoewel het niet makkelijk is om afscheid te nemen, kijk ik met veel plezier terug op de afgelopen jaren en zie ik met enthousiasme uit naar de nieuwe uitdagingen bij Domesta.’ aldus Esther Borstlap.

De raad van commissarissen van Woonborg kijkt met veel waardering en genoegen terug op de samenwerking met Esther. Emme Groot, voorzitter van de raad van commissarissen, zegt hierover:
Met Esther aan het roer heeft Woonborg zich als corporatie goed ontwikkeld; efficiënt en toekomstgericht.
De maatschappelijke functie van de corporatie stond daarbij centraal, met bijzondere aandacht voor de huurders maar zeker ook voor de verschillende vraagstukken in onze samenleving. In onze relatie waren vertrouwen en plezier de belangrijkste ingrediënten. We vinden het fijn voor Esther dat ze een nieuwe stap kan maken bij Domesta en wensen haar en Domesta een mooie samenwerking en een fijne tijd toe.
Wij gaan op zoek naar een interim-bestuurder die per 1 maart kan starten. Vervolgens richten we ons op het vinden van een vaste opvolger die onze ambities kan voortzetten en verder vormgeven.

Woonborg dankt Esther Borstlap voor haar toewijding en de blijvende verbeteringen die zij heeft gerealiseerd. Wij wensen haar alle succes in haar nieuwe functie en zullen haar nalatenschap met trots voortzetten.

‘Goed voorbeeld doet goed volgen’, en zo trad Wilma in de voetsporen van haar vader. Wie heeft hier geen EHBO les van Wilma gekregen? Ze deed dit op de scholen, binnen de eigen vereniging en was coördinator / examinator bij de jaarlijkse oefeningen op locatie. Dit waren veelal bedrijven in en rond Vries. Altijd gezellig en goed georganiseerd.
Gezellig was het ook tijdens de vele EHBO- en reanimatie lessen die ze gaf aan niet-leden.
Jan schetste de samenwerking met Wilma: ‘die was altijd uitstekend!’

Van de collega’s ontving ze een mooi boek, ’n cadeaubon en bloemen.
Vanuit het landelijk bestuur van de Koninklijke Vereniging EHBO was de secretaris, de heer Bein Stiksma, naar De Pan afgereisd. Hij kwam met een grote verrassing: het ‘Bronzen draaginsigne met gouden Tilanus’ ! Dit is de hoogste onderscheiding voor de verdiensten van een actieve EHBO-er. Wilma kreeg het er zichtbaar ‘warm’ van. De dokter C.B. Tilanus, waar de onderscheiding naar is vernoemd, was in 1893 de oprichter van wat later de KNV EHBO ging heten.

Hierna was het, onder het genot van een hapje en een drankje, nog een tijd gezellig .
Wilma, bedankt voor je inzet en het allerbeste toegewenst!

Als verrassing werd juf Geertje door de leerlingen van groep 8 opgehaald bij haar huis. Samen met hen vertrok ze lopend naar de school. Al heel gauw trof ze de kinderen van groep 7 langs de route aan en daarna de andere leerlingen die een lange erehaag vormden voor de juf.

Op het schoolplein werd voor juf Geertje het schoollied gezongen. Dit lied had Geertje als cadeau voor de school geschreven. Iedere groep heeft hierbij een eigen couplet. In het geheim waren er twee coupletten over Geertje Oosterman toegevoegd door de leerlingen. Het werd nog mooier toen bleek dat Geertje zelf ook nog een couplet over haar afscheid had geschreven en dit solo zong voor de school.

De eerste weken van het schooljaar zijn de Gouden Weken. In deze periode wordt heel veel aandacht besteedt aan de groepsvorming en de omgangsvormen met elkaar. Tijdens een spellencircuit konden de kinderen laten zien dat ze de regels goed kunnen uitvoeren: op een complimentenkaart werden stickers geplakt door juf Geertje en de leerkrachten. Ondertussen konden de leerlingen ook nog genieten van een lekkere traktatie.

Aan het einde van de schooldag was de primeur van het schoollied voor alle ouders. Vol overgave zongen de leerlingen het lied en ook de solo van juf Geertje werd herhaald.
Daarna was er nog een feestprogramma, waarin het team afscheid nam van Geertje.

Tijdens haar jaren op De Holtenhoek heeft Geertje Oosterman twee generaties Vriezer kinderen begeleid in hun ontwikkeling. Ze vond het heel belangrijk dat tegemoet werd gekomen aan de onderwijsbehoefte van ieder kind en dat kinderen zich in een positief en prettig klimaat konden ontwikkelen. Hierbij was ze altijd weer op zoek naar nieuwe mogelijkheden en kansen voor de leerlingen. Ze was ook heel nauw betrokken bij de vernieuwbouw van de school. Hoewel Geertje nog altijd met heel veel plezier op De Holtenhoek werkte, was de nieuwe functie een te mooie uitdaging om te laten liggen. Voor een uitgebreide fotoreportage Klikt U Hier:

Iedereen heeft er wel een keer in zijn leven mee te maken. Soms voor even. Soms voor altijd. In deze voorstelling volgen we zes verhalen van jongeren die ieder een eigen afscheid ervaren. Zo neem één van hen afscheid van een geliefde. Een verbroken relatie en het gemis wat daarop volgt. We zien twee vriendinnen die afscheid van hun vriendschap nemen. Kan een vriendschap eigenlijk afgelopen zijn? En hoe loopt dat dan af? Als een feest is afgelopen gaat iedereen naar huis. Maar als een vriendschap is afgelopen.. Of afscheid van een dierbare. Opa die er bij de belangrijke momenten bij was. Opa die de kist heeft gemaakt waarop ik nu dans. We nemen afscheid van een plek. Omdat alles in je schreeuwt dat je daar niet meer thuishoort. Dat het tijd is om verder te gaan. Dat er nog meer te zien en te doen is. Dingen die hier op deze plek niet kunnen. En afscheid van je kindertijd. Met je ene voet sta je nog in je kindertijd en je andere voet staat al in de volwassenheid. Moet je je kindertijd helemaal loslaten? En hoe is het om verder te gaan? Hoe is het om afscheid te nemen? En waarom neem je afscheid? Wat is afscheid eigenlijk?

Twee jaar lang werd er aan deze voorstelling gewerkt. Afgelopen jaar had de voorstelling al in première moeten gaan maar vanwege de coronacrisis werd dit uitgesteld. Naar mate het jaar vorderde werd de kans om de voorstelling met voldoende publiek uit te kunnen voeren steeds kleiner. Uiteindelijk heeft Danshuis Noord ervoor gekozen om van de productie een dansfilm te maken. Een ander medium dat nieuwe kansen bood aan de makers. Met film kan de kijker met de neus op de feiten worden gedrukt, de rauwe emoties vol in beeld, prachtig vastgelegd door Roger Muskee.

Dansfilm ‘Onderweg’ is in de maand augustus te bezichtigen in de Bonifatiuskerk in Vries. De toegang is gratis en het is niet nodig om vooraf aan te melden. Er wordt natuurlijk rekening gehouden met de 1,5 meter afstand en de capaciteit van de kerk. Speellijst: 7, 11, 13, 18, 21, 25 en 27 augustus om 14:00.

In 1986 begon Schurink als jonge arts bij de praktijk van dokter Fekkes, hij volgde dokter Kuiper op. De praktijk was toen nog gevestigd op de hoek van de Nieuwe Rijksweg en de S.A. Haadsmastraat. In 2001 verhuisde de praktijk naar haar huidige pand aan de Markestraat. De praktijk vestigde zich in een oude boerderij die door Schurink en zijn compagnon dokter Marianne van de Vrie volledig tot praktijk werd verbouwd. Door de jaren heen is er veel veranderd in het vak, maar ook in de huisartsenpraktijk. Zo was er in 2001 slechts één assistente werkzaam, terwijl de praktijk inmiddels bestaat uit een hecht team van 11 medewerkers.

De afgelopen weken stonden voor dokter Schurink in het teken van zijn afscheid. Afscheid van zijn vak en de indrukwekkende zaken die hij in zijn werkzame leven heeft meegemaakt. Daarnaast het moeilijke afscheid van patiënten, het vak van een huisarts is een heel bijzonder vak, waar veel intensieve contacten met mensen en gezinnen bij komt kijken. Gezien de grote hoeveelheid mooie reacties van patiënten zal hij ongetwijfeld gemist gaan worden. Deze reacties hebben hem dan ook zeer goed gedaan. Sinds 1 juli is dokter Pieter Boekel, samen met Marianne van de Vrie en Mirjam Wewerinke als huisarts verbonden aan praktijk de Marke. De wijze van werken blijft ongewijzigd, we willen graag onze missie om onze patiënten goede persoonlijke zorg dichtbij te kunnen aanbieden voortzetten

Wilko Mol heeft de afgelopen jaren bijgedragen aan de verdere groei en ontwikkeling van het openbaar busvervoer in Groningen en Drenthe. Het OV in Groningen en Drenthe doet het goed. Voor corona groeide het OV jaar op jaar en de klanttevredenheid was hoog. Er wordt vanuit het OV-bureau stevig bijgedragen aan de grote uitdagingen op het gebied van bereikbaarheid en leefbaarheid in de beide provincies. Ook op het gebied van verduurzaming loopt het OV-bureau voorop, met de helft van de bussen volledig emissievrij, en een CO2-redutie van 90% ten opzichte van 2019.
De coronacrisis heeft laten zien dat het OV van cruciaal belang is voor het draaiend houden van Nederland. Dat zal ook na corona zo blijven.

Wilko Mol vertrekt met een dubbel gevoel: “Ik heb het heel erg naar mijn zin bij het OV-bureau. Ik mag bijdragen aan de verdere ontwikkeling van het OV en mobiliteit. De afgelopen 1,5 jaar heb ik het OV door de coronacrisis mogen loodsen, een zware maar dankbare taak. Ik vertrek dan ook met een lach en een traan. Een traan omdat ik het OV-bureau los moet laten, maar een lach omdat ik een mooie nieuwe uitdaging als CEO bij EBS tegemoet ga.”

Fleur Gräper – van Klapwijk, voorzitter van het dagelijks bestuur van het OV-bureau: “Ik wens Wilko erg veel succes in zijn nieuwe functie en heb er vertrouwen in dat hij zich ook bij EBS zal inzetten voor de verdere ontwikkeling van het OV en de ambities en uitdagingen die er liggen. Ik vind het wel erg jammer dat hij dat niet meer vanuit het OV-bureau doet. Ik wil hem bedanken voor de grote bijdrage die hij heeft geleverd de afgelopen jaren”.

Foto Wilko Mol