In zijn toespraak benadrukte de burgemeester vooral het feit dat oorlogen meestal ontstaan doordat de één zich beter vind dan de ander. Jij tegen de ander, heeft gemaakt dat er 8 miljoen zogenaamde mindere mensen vergast zijn in de Tweede Wereldoorlog. We zijn niet allemaal gelijk maar wel gelijkwaardig.

Om een eind aan de oorlog te maken hebben soldaten uit andere landen zich ingezet en soms hun leven gegeven. Bij het monument op de begraafplaats bij de Eswal staan we stil bij het neerstorten van een Amerikaanse bommenwerper die op weg was naar Duitsland.

De 7 omgekomen bemanningsleden werden in eerste instantie niet begraven. De Duitse commandant wilde dit niet, want hij was boos omdat de bemanningsleden die in deze bommenwerper vlogen zijn land bombardeerden en zijn landgenoten doodmaakten. Nadat de toenmalige burgemeester met de Duitse commandant gesproken had en gevraagd had, wat hij ervan zou vinden als zijn zoons die aan het front vochten, ook niet zouden worden begraven, zag hij in dat het onmenselijk was wat hij deed en liet hij de bemanningsleden alsnog begraven.

Na de toespraak van de burgemeester lazen een aantal kinderen van de beide scholen hun gedichten voor en deze gedichten kunt u hieronder lezen.

Om de gedichten van de Vijverstee te lezen klik op deze regel!

Om de gedichten van de Holtenhoek te lezen klik op deze regel!

Een grote groep deelnemers heeft vanavond beginnend in de kerk en daarna bij het oorlogsmonument samen aan de Nationale Dodenherdenking deelgenomen.
De start van de herdenking vond om kwart over 7 en zoals gebruikelijk plaats in de Bonifatiuskerk. Daar hield Ester de Vegt een herdenkingstoespraak namens de Protestantse gemeente Vries. Leerlingen van de Vriezer basisscholen droegen hun zelfgeschreven gedichten voor. Cora van der Linde en Leo Kajim zorgden voor een muzikale bijdrage.

Rond 19:40 uur gingen de aanwezigen in een stille tocht en onder begeleiding van trommelaars van de Harmonie Vries naar het oorlogsmonument aan de Oude Asserstraat. Daar wachtte een grote groep belangstellende deelnemers en leden van Scouting Vries. Ook stond Harmonie Vries naast het monument opgesteld.

Janny Roggen las de namen op van de slachtoffers uit de voormalige gemeente Vries. Gevolgd door het halfstok hijsen van onze nationale driekleur. Een koper blazer van Harmonie Vries blies vervolgens de Last Post. Na de hierop volgende 2 minuten stilte speelde de Harmonie Vries het Wilhelmus. De aanwezigen waren uitgenodigd mee te zingen. Vervolgens vonden er kransleggingen plaats door wethouder Jurryt Vellinga namens de gemeente. De dames Ester de Vegt en Magdaleen Berkhof deden dit namens de Protestantse gemeente Vries.
Aansluitend was er gelegenheid om de eerder door de scouts uitgedeelde bloemen op het monument te leggen.
In zijn toespraak stond wethouder Jurryt Vellinga stil bij de aard van deze Nationale Dodenherdenking en wees hij op de actualiteit van de periode waarin wij als samenleving hier in leven. We hebben het goed dankzij de het feit dat we al decennia in vrede kunnen leven. Hij riep op om ons te weren tegen de polarisatie die nu rond waard, te strijden tegen discriminatie en te staan voor tolerantie en medeleven.

De toespraak betekende tevens het einde van de herdenking die ook dit jaar weer onder grote belangstelling plaats vond en op een bijzonder fraaie wijze muzikaal werd omlijst door de Harmonie Vries.

De burgemeester had de oorlog in Oekraïne en Israël in zijn toespraak verwerkt en gaf aan dat de oorlog eigenlijk maar 2000 km van ons vandaan is en dat daar dagelijks net zoveel mensen sneuvelen als er in Vries wonen. Oorlog is iets wat we ver van ons vandaan moeten houden en daarom her- en gedenken wij degene die voor onze vrijheid hun leven lieten.

De toespraak was indringend en de kinderen luisterden ademloos naar zijn verhaal. Burgemeester Marcel Thijsen wist te vertellen dat er in het vliegtuig 10 bemanningsleden zaten waarvan er 7 gesneuveld zijn en 3 gered zijn door de bewoners van Vries en Zeijen.

De 7 omgekomen bemanningsleden werden in eerste instantie niet begraven. De Duitse commandant wilde dit niet, want hij was boos omdat de bemanningsleden die in deze bommenwerper vlogen zijn land bombardeerden en zijn landgenoten doodmaakten. Nadat de toenmalige burgemeester met de Duitse commandant gesproken had en gevraagd had, wat hij ervan zou vinden als zijn zoons die aan het front vochten, ook niet zouden worden begraven, zag hij in dat het onmenselijk was wat hij deed en liet hij de bemanningsleden alsnog begraven.

Na de toespraak van de burgemeester lazen 6 kinderen van de beide scholen hun gedichten voor en deze gedichten kunt u hieronder lezen. Een aantal gedichten waren bedankgedichten voor onze bevrijders en een aantal gedichten laten zien dan de oorlog nog steeds in onze wereld is.

Na aankomst bij het monument vertelde burgemeester Marcel Thijsen vertelde op 28 juli 1943 deze Amerikaanse jongeren met hun bommenwerper boven Nederland vlogen. Na een vermoedelijke raketinslag is hun toestel neergestort in het Zeijerlaar.
Drie bemanningsleden overleefden de crash. De zeven omgekomen militairen zijn eerst hier begraven. Dat ging niet zo makkelijk want de Duitse bezetter verbood dat eerst. Nadat de burgemeester van toen, de heer De Fielliettaz Goethart naar de Duitse commandant was geweest en had gevraagd hoe hij het zou vinden als zijn zoon boven Engeland zou worden neergeschoten. Dan wilt u toch ook dat hij netjes begraven wordt? De Duitser gaf toestemming. Ze zijn toen zonder andere mensen erbij, in ‘stilte’, begraven. Burgemeester Marcel Thijssen vertelde dit en verder dat later de lichamen zijn overgebracht naar de grote Amerikaanse militaire begraafplaats in Margraten.

De burgemeester stond samen met de kinderen stil bij de vrede waarin wij leven en die wij hebben gekregen dankzij het werk van de grote aantallen buitenlandse militairen die hiervoor gestreden hebben. Veel van deze, vaak jonge mensen, zijn daarbij gedood. Wij leven nu in vrede, maar op veel plaatsen in de wereld leven nog steeds mensen in een oorlog. Zo ook in de Oekraïne. Daar in Oekraïne vallen dagelijks en al meer dan een jaar vele slachtoffers. Doden en gewonden. Om het inzichtelijker te maken gaf Marcel Thijsen een vergelijking tussen het aantal inwoners van Vries en het aantal doden daar over een bepaalde periode.
Het was muisstil rondom het monument.

Marcel Thijsen vervolgde met een oproep:
‘Wij moeten niet strijden in een oorlog. Wij moeten vechten tegen de oorlog!
Geef dat later ook aan jullie kinderen door! Laat je niet bang maken en zeker niet door mensen die daar een verkeerd gebruik van willen maken. Geloof in en koester onze vrede.’
Hierna legden twee leerlingen het bloemstuk voor het monument en gingen we tijdens de minuut stilte in gedachten terug naar de jonge mensen die achter deze namen horen en voor onze vrijheid zijn gestorven. Twee kinderen van iedere scholen lazen een zelf geschreven gedicht voor. Deze gedichten met de namen van de kinderen vindt u hier.

Quint Essence zingt enkele liederen.

Stille tocht
Aanvang 19:40
Onder begeleiding van trommelaars van de Vriezer Harmonie lopen de aanwezigen van de brink naar het oorlogsmonument aan de Oude Asserstraat. Ook als u niet bij de herdenkingsbijeenkomst in de kerk bent geweest, kunt u aansluiten.

Herdenking bij het oorlogsmonument
Aanvang 19:50 uur
De herdenking vindt plaats met medewerking van Scouting Vries en de Vriezer Harmonie.
Om 20:00 uur is het 2 minuten stil in Vries. Aansluitend zingen de aanwezigen samen, onder begeleiding van de Vriezer Harmonie, het Wilhelmus. Nadat de gemeente Tynaarlo en de protestantse gemeente Vries hun kransen hebben gelegd, mogen alle aanwezigen bloemen leggen bij het monument. De bloemen worden ter plaatse uitgedeeld. Namens de gemeente Tynaarlo sluit burgemeester Marcel Thijsen de herdenking af.

Napraten in het Ontmoetingshuis
Na afloop staat er voor alle aanwezigen een kopje koffie of thee klaar in het Ontmoetingshuis naast de Bonifatiuskerk.

Hang de hele dag de Nederlandse vlag halfstok.

N.B: bijgaande foto is van de herdenking in 2018

Op 28 juli 1943 vlogen deze Amerikaanse jongeren met hun bommenwerper boven Nederland. Na een vermoedelijke raketinslag is hun toestel neergestort in het Zeijerlaar.
Drie bemanningsleden overleefden de crash.  De zeven omgekomen militairen zijn eerst hier begraven. Dat ging niet zo makkelijk want de Duitse bezetter verbood dat eerst. Nadat de burgemeester van toen, de heer De Fielliettaz Goethart naar de Duitse commandant was geweest en had gevraagd hoe hij het zou vinden als zijn zoon boven Engeland zou worden neergeschoten. Dan wilt u toch ook dat hij netjes begraven wordt? De Duitser gaf toestemming. Ze zijn toen zonder andere mensen erbij, in ‘stilte’, begraven. Burgemeester Marcel Thijssen vertelde dit en verder dat later de lichamen zijn overgebracht naar de grote Amerikaanse militaire begraafplaats in Margraten.

De burgemeester stond samen met de kinderen stil bij de vrede waarin wij leven en die wij hebben gekregen dankzij het werk van de grote aantallen buitenlandse militairen die hiervoor gestreden hebben.  Veel  van deze vaak jonge mensen, zijn daarbij gedood. Wij leven nu in vrede, maar op veel plaatsen in de wereld leven nog steeds mensen in een oorlog. Zo ook in de Oekraïne.
Hij vervolgde met een oproep: ‘Wij moeten niet strijden in een oorlog. Wij moeten vechten tegen de oorlog. Geef dat later ook aan jullie kinderen door!  Laat je niet bang maken en zeker niet door mensen die daar een verkeerd gebruik van willen maken. Geloof in en koester onze vrede.’

Hierna legden twee leerlingen het bloemstuk op het monument en gingen we tijdens de minuut stilte in gedachten terug naar de jonge mensen die achter deze namen horen en voor onze vrijheid zijn gestorven. Kinderen van beide scholen lazen een zelf geschreven gedicht voor. Oproep
Tijdens de afsluiting van deze door de groepen 7 gezamenlijke adoptie van het oorlogsmonument deed Henk Euving, leerkracht van groep 7 van CBS De Holtenhoek, een gerichte oproep aan alle leerlingen en leerkrachten van beide scholen. In het licht van deze bijeenkomst riep hij op om de rivaliteit tussen beide scholen te laten stoppen. Laten we daar allemaal aan werken.
De aanwezige leerkrachten schaarden zich achter deze oproep. Hopelijk is deze oproep niet tegen dovemansoren……..

Samen komen we verder en leven we fijner.
Oorlog in de wereld: vecht er tegen en niet erin! Het begint bij jezelf…