Bonifatiuskerk Vries, 11 januari 2026
The Klezmer Society is een Nederlandse wereldmuziekband, opgericht in 2006 door eerste violist Bert Vos. Klezmer wordt gespeeld op een wijze, zoals het vroeger werd gespeeld in de kleine joodse dorpjes, de shtels in Oost Europa. De muziek werd met name gespeeld bij bijzondere gebeurtenissen zoals bruiloften: geen bruiloft zonder muziek. De melodie wordt veelal geleid door de viool, maar wordt vaak ook samen met andere instrumenten gespeeld. De concertreeks kreeg mee als titel: The Living Melody. Veel muziek kwam van de hand van Beregovski, waarvan in een kelder in Kyiv in coronatijd vele manuscripten (handgeschreven partituren) bij toeval werden gevonden. The Klezmer Society bracht een eerbetoon aan deze componist.
De eerste klanken, de melodie unisono op 3 octaven door viool, altviool en cello, waren bedoeld om de bruid aan het huilen te maken. Via zang door de eerste violist Bert Vos ging de muziek over in een vrolijke dans. Ongeveer dezelfde structuur zat in Manuscript nr. 36: mijn vermoeden is dat de manuscripten niet waren voorzien van een titel.
Er werd een voorstelrondje gedaan: Bert Vos op 1e viool, de poyk (een middelzware trom met een bekken) en de punch (soort mandoline); Iefke Wang altviool, accordeon en poyk; Eva van de Poll cello, poyk en zingende zaag; Peter van Os op accordeon en trombone.
In een eerder project op basisscholen was kinderen gevraagd tekeningen en gedichten te maken op basis van muziek. Opvallend genoeg waren veel van die tekeningen en gedichten tegen oorlog – een paar titels: Oorlog is nooit fijn, Verboden voor geweren – die inspireren tot muziek. Deze kinder-kunstwerken leidde tot de compositie getiteld De Vredescaravaan, waarin droevige en vrolijke muziek elkaar afwisselden en de poyk erbij kwam voor een militaire mars.
In de koffiepauze weer die heerlijke zelfgemaakte hapjes.
Dan een mooie trombonesolo van Peter van Os, gevolgd door een aantal zigeunerachtige wijsjes. Nog een huilende bruid die weer overging in een vrolijk dansende menigte. Er werd verteld dat als bij het bruidje het huilen niet wilde lukken, er een mandje uien werd aangedragen. Eva liet de zingende zaag horen. Moeilijk hoor, om daar een zuivere noot uit te krijgen, maar het lukte. Nog een vrouwendans op de Donau-brug in Kalafat (kom op dames, zo lang je kunt), een aanstekelijke wals. Via de muziek kreeg het publiek de goede wensen voor het nieuwe jaar en er werd dapper meegezongen: Goedenavond, goedenacht, het beste met jullie en blijf gezond, maar dan in het Jiddisch.
Het was weer mooi daar in de Bonifatiuskerk.
Het volgende concert is op zondag 15 februari, 15.00 uur en wordt verzorgd door jong talent van het Prins Claus Conservatorium: Trio Auris en het duo Beatriz en Clàudia.
Reserveren uitsluitend via www.kerkconcertenvries.nl.
Tekst: Maarten Dollekamp
